मुंबई लोकल ..........

पूर्वी माणसासाठी धावणारे आम्ही आज ट्रेन मागे धावतो आहे.....
एकमेकांना कायम लोकलमध्ये पाहणाऱ्या आम्हात मात्र शब्दांचा अभाव आहे....
कारण आमच्या मते न बोलण्यातच आमचा भाव आहे......
गाणी आणि रेल्वेचा आवाजच आमच्या कानात घुमतो....
खरं तर त्यातच आम्ही बोलणं विसरतो.....
लोकलची कमी-जास्त होणारी वेळच ......आमचा श्वास रोखते....
आम्ही घडवलेजीला (लोकलला) ....तीच आज आमचे पोट भरते......
यांत्रिक आयुष्यात आम्ही गुरफटून जातो..........
म्हणूनच हसण्यासाठी सुद्धा...........आम्हाला थोडा वेळ लागतो !!!!!!!!!